Działka budowlana

Działka budowlana – Jak kupić i nie stracić pieniędzy? [2024]

Budowa domu to ogromne wyzwanie, które stawiamy przed sobą najczęściej jedynie raz w życiu, a jednocześnie bez wcześniejszego bagażu doświadczeń. Podejmując się tak odpowiedzialnego zadania należy uzbroić się w wiedzę. Tylko ona będzie skuteczną ochroną przed złymi decyzjami, a w efekcie przed utratą pieniędzy ulokowanych w grunt na którym niewiele da się zbudować. 

Jedno z pierwszych pytań, na które szukać będziemy odpowiedzi, dotyczy działki, a dokładniej tego, jakie powinna mieć cechy. Poniżej przedstawiamy zagadnienia, które należy sprawdzić przed jej zakupem.

Czy działka jest objęta MPZP lub czy ma wydane WZ?

Pierwszym krokiem, który należy wykonać przed zakupem działki, jest sprawdzenie wytycznych, obowiązujących na danym terenie. Jeśli działka objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP), trzeba udać się do urzędu i sprawdzić, jakie jego postanowienia są obowiązujące dla naszej działki.

W MPZP znaleźć można takie informacje, jak przeznaczenie działki, minimalną powierzchnię działki dla posadowienia budynku, czy jaką powierzchnię można przeznaczyć pod budowę, a jaka musi stanowić teren zielony. MPZP ma wpływ nie tylko na kubaturę domu, ale także na jego wygląd. Bardzo często znajdują się w nim wytyczne dotyczące kształtu (kąta nachylenia) dachu, koloru dachówek, wysokości budynku, a nawet sposoby ogrodzenia działki.

Jeśli dla danego terenu nie został jeszcze uchwalony MPZP, należy sprawdzić zapisy studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego a także – możliwie jeszcze przed zakupem – złożyć wniosek o wydanie warunków zabudowy (WZ). To jaki budynek można zbudować na danym terenie określa właśnie MPZP lub WZ. Bez posiadania jednego z tych dokumentów nic nie zbudujemy.

Jeśli działka jest objęta MPZP, lub zostały dla niej wydane warunki zabudowy, dopiero możemy podejść do ubiegania się o pozwolenie na budowę, lub zgłoszenie. Dokładnie tak – budowa budynków na zgłoszenie (bez pozwolenia na budowę) również rozpatrywana jest na podstawie MPZP lub WZ. Nawet przy najprostszej formie zgłoszenia budynku rekreacji indywidualnej potrzebujesz jednego ze wspomnianych dokumentów, na bazie którego urząd rozpatrzy czy planowany budynek wpisuje się w wytyczne dla danego terenu.

Szczególną uwagę zwrócić należy na przeznaczenie danego terenu, które określone jest w MPZP lub w warunkach zabudowy. Jeśli działka dopuszcza zabudowę mieszkalną jednorodzinną, to nie jest równoznaczne z możliwością wznoszenia budynków rekreacji indywidualnej. Przy zabudowie mieszkalnej należy ubiegać się o budowę w trybie pełnego pozwolenia na budowę, lub zgłoszenia domu mieszkalnego – co również wymaga takiej samej ilości dokumentacji jak przy pozwoleniu na budowę, tylko nie ma wymogu zatrudniania kierownika budowy. Podsumowując, aby skorzystać z najszybszej i najmniej skomplikowanej procedury wznoszenia budynków rekreacji indywidualnej, formalnie musi być dopuszczona zabudowa rekreacyjna / letniskowa. Adekwatnie do budowy domu mieszkalnego, wymagane jest dopuszczenie wznoszenia budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

Czy istnieje droga dojazdowa i jaki jest jej status prawny?

Rzadko dochodzi do sytuacji w której kupujemy działkę, bez jej wcześniejszych oględzin. A skoro do niej dotarliśmy, to naturalnie przyjmujemy za pewnik, że formalnie działka musi mieć również dostęp do drogi. Tymczasem może się okazać, że droga nie jest umocowana prawnie. Jeśli jest to droga prowadząca przez działkę sąsiada, to ma on prawo zażądać opłaty za przejazdy, lub co gorsze zabroni jej użytkowania.

Zgodnie z prawem budowlanym każda działka powinna mieć drogę dojazdową. W sytuacji, gdy drogi na mapie nie ma, urząd nie wyda pozwolenia na budowę. Oczywiście – można korzystać z przejazdu przez działkę sąsiada, konieczne jest jednak ustanowienie służebności drogowej, lub tak zwanej drogi koniecznej.

Najlepsza sytuacja to taka, kiedy działka posiada dostęp do drogi gminnej. W takiej sytuacji to gmina odpowiada za utrzymanie drogi, jej utwardzanie, odśnieżanie, oświetlenie i ogólne dbanie o jej dobrostan.

Jeśli działka nie ma własnej drogi dojazdowej, trzeba będzie rozważyć jedną z możliwości: postarać się o ustanowienie służebności przejazdu, kupić na współwłasność wydzieloną drogę dojazdową, lub kupić działkę sąsiednią, która posiada dostęp do drogi publicznej.

Służebność gruntowa ustanawiana jest w oparciu o art. 285 §1 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym nieruchomość można obciążyć na rzecz właściciela innej nieruchomości w ten sposób, że właściciel jednej nieruchomości (władnącej) może korzystać w określonym zakresie z drugiej nieruchomości (obciążonej). Służebność gruntowa (w odróżnieniu od służebności osobistej) jest związana z własnością, a nie właścicielem i przysługuje każdemu kolejnemu właścicielowi danej nieruchomości.

Taką służebność przejazdu można ustanowić na podstawie umowy notarialnej pomiędzy obiema stronami i wpisania jej do ksiąg wieczystych lub na podstawie orzeczenia sądowego (tzw. droga konieczna). Droga konieczna może być obciążona opłatą dla właściciela nieruchomości, przez którą przebiega. Nierzadko się jednak zdarza, że uzyskanie dostępu do służebności przejazdu przez działkę sąsiednią jest niemożliwe, ze względu na brak zgody właściciela. Warto zatem w takiej sytuacji porozmawiać z sąsiadem jeszcze przed zakupem działki, oraz podpisać z nim notarialnie adekwatne dokumenty. 

Czy są media i jakie są warunki przyłączeniowe?

Najbardziej atrakcyjna jest działka uzbrojona (czyli posiadająca przyłącza mediów), jednak wtedy jest też odpowiednio droższa. Kupując działkę nieuzbrojoną, koniecznie należy sprawdzić, jak daleko od jej granic znajduje się sieć wodociągowa, kanalizacyjna, energetyczna i gazowa (jeśli rozważamy budowę instalacji opartej o to paliwo). Informację na temat dostępności mediów uzyskać można w urzędzie miasta (jeśli jest na prawach powiatu) lub w starostwie powiatowym. Oczywiście warto również wykonać telefon do zakładów zarządzających sieciami. Tam otrzymamy najbardziej wiarygodne informacje na temat kosztów i warunków przyłączenia do mediów.

W przypadku braku dostępu do sieci kanalizacyjnej, sytuacja jest najmniej skomplikowana. Inwestorzy często sami rezygnują z podłączenia do kanalizacji sanitarnej, np. ze względu na zbyt dużą odległość sieci od granic działki. Alternatywą jest budowa szamba lub przydomowej oczyszczalni ścieków.

Podłączenie do sieci wodociągowej jest już nieco bardziej skomplikowanym procesem, ale najczęściej odbywa się stosunkowo sprawnie (3-6 miesięcy od rozpoczęcia formalności). Zależne jest to jednak od odległości działki do sieci wodociągowej. Najkorzystniej jest mieć wodociąg w drodze przy działce. Wtedy wykonujemy jedynie wcinkę do wodociągu i prowadzimy wodę na naszą działkę. Na działce montujemy studzienkę wodomierzową, gdzie montujemy zawór, oraz licznik. W takiej sytuacji koszt usługi wraz z materiałem powinien zamknąć się w kwocie 4000 – 6000 zł. Sytuacja komplikuje się, gdy do wodociągu dzieli nas dalsza odległość i należy budować przyłącze wodociągowe, aby doprowadzić wodę do działki. Cena za 1mb prowadzenia przyłącza to koszt rzędu 200 – 400 zł / mb.

Tym bardziej nie powinniśmy bagatelizować problemu braku prądu na działce. Na niego czeka się najdłużej. Nawet sąsiadowanie z działką, która jest już zaopatrzona w przyłącza energetyczne nie daje nam gwarancji na szybkie podłączenie się do sieci. Okres oczekiwania na podłączenie do sieci energetycznej potrafi trwać bardzo długo i rzadko odbywa się w czasie krótszym niż 6 miesięcy. Zakłady energetyczne standardowo wpisują w umowę termin realizacji przyłącza prądowego w terminie 18 miesięcy. Bardzo często termin ten jest i tak przekraczany. W bardziej naglących sytuacjach warto rozważyć ubieganie się o prąd budowlany. Zakład energetyczny o wiele szybciej realizuje takie zlecenia (1-3 miesiące). Prąd ten jest jednak zdecydowanie droższy od docelowego.

Czy w sąsiedztwie znajdują się obiekty, które wpłyną na konieczność zachowania określonych odległości?

Posiadając działkę, rzadko możemy swobodnie decydować o wielkości budynku i jego posadowieniu w jej obrębie. Tu znowu należy wziąć pod uwagę szereg czynników.

Pierwszy z nich wynika bezpośrednio z ministerialnego rozporządzenia dotyczącego warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. To pakiet przepisów regulujących projektowanie, wznoszenie, przebudowy i remonty budynków.

Obecnie przepisy mówią, że budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż: 4 m – gdy jest zwrócony w stronę tej granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi; 3 m – gdy ściana nie ma otworów okiennych ani drzwiowych.

Od tego przepisu są wyjątki, które pozwalają na postawienie budynku w odległości nie mniejszej niż 1,5 m od granicy działki, lub nawet na granicy działki.. Może to wynikać z zasad zawartych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w warunkach zabudowy. Takie odstępstwo możliwe jest także wtedy, gdy działka budowlana w zabudowie jednorodzinnej ma szerokość mniejszą niż 16 m.

Konieczność zachowania określonych odległości wynika także z przepisów p.poż. i jest zależna od technologii wykonania budynku. W przypadku 2 budynków ze ścianami NRO (nierozprzestrzeniającymi ognia – czyli np. z elewacją tynkowaną) położonymi na sąsiednich działkach, odległość pomiędzy nimi nie powinna być mniejsza niż 8 m, gdy oba zwrócone są do granicy ścianami z oknami. W sytuacji gdy w obu takich budynkach od strony granicy są ściany bez okien należy zachować odległość min. 6 m. Jeśli jednak nasz dom i dom na sąsiedniej działce jest budynkiem klasyfikowanym jako RO (rozprzestrzeniającym ogień – np. z elewacją drewnianą), odległość pomiędzy nimi nie może być mniejsza niż 16 m, bez względu na to, czy w ścianach zwróconych ku granicy są okna, bądź nie. W sytuacji, gdy jeden z domów jest klasyfikowany jako RO, a drugi jako NRO, odległość pomiędzy nimi nie może być mniejsza niż 12 m, bez względu na to, czy w ścianach zwróconych ku granicy są okna.

Określoną odległość należy także zachować od lasu. Budynki jednorodzinne do 3 kondygnacji naziemnych, budynki gospodarcze i garaże wolnostojące do 2 stanowisk można usytuować w odległości 4 m od granicy lasu (jego konturu) – gdy znajduje się ona na sąsiedniej działce, albo w dowolnej odległości od granicy lasu (konturu) – kiedy leży ona na działce, na której będzie realizowana inwestycja. Dodatkowo w budynku nie może być pomieszczeń zagrożonych wybuchem, a sam dom musi posiadać szereg zabezpieczeń p.poż. W innym przypadku, najmniejsza dopuszczalna odległość domu od granicy lasu to 12 m.

Czy działka nie leży na terenie chronionym?

Informacje na ten temat powinny się znaleźć w MPZP lub w studium uwarunkowań. To bardzo istotne, bowiem w większości przypadków na terenach chronionych nie można budować lub budowa obarczona jest szeregiem ograniczeń, które jednak – dla miłośników przyrody – mogą być przeszkodą wartą pokonania.

Co do zasady na terenach parków narodowych i rezerwatów nie można budować domów. Taka możliwość może się jednak pojawić w przypadku działek położonych jednocześnie na terenie parku narodowego i w obszarze chronionego krajobrazu, ale takie sytuacje występują stosunkowo rzadko.

Teoretycznie budować można w otulinach, czyli wyznaczonych strefach ochronnych położonych przy granicy z parkami lub rezerwatami. W praktyce jednak wymogi stawiane takim budowom są bardziej rygorystyczne, a często wręcz niemożliwe do spełnienia.

O ile na terenie parku krajobrazowego nie jest możliwe postawienie domów szeregowych czy zabudowy wielorodzinnej, o tyle zwykle można w takich miejscach wybudować dom jednorodzinny wolnostojący lub budynek rekreacyjny. Ograniczenia, jakie nałożone są na taką budowę, znajdują się najczęściej w uchwałach sejmików województwa. Należy także przejrzeć plany ochrony danego parku krajobrazowego, które mogą wpływać zarówno na wybór lokalizacji, jak i architekturę budynku. Wybierając działkę na terenie takiego parku trzeba się liczyć także z tym, że bez wiedzy jego władz nie będą możliwe ani nasadzenia, ani wycięcie drzew. Nawet terminy koszenia traw będą podlegać wytycznym. 

Kolejna lokalizacja o specjalnym charakterze, to działka na obszarze chronionego krajobrazu. Szczegóły dotyczące wymogów, jakie są na niej ustanowione, również znajdują się w uchwale sejmiku województwa.

Z ograniczeniami spotkamy się także na terenach Natura 2000. Zasady obowiązujące inwestycje budowlane zawarte są w planach ochrony, ustanawianych w rozporządzeniu ministra środowiska. Znajdują się tam m.in. zasady zagospodarowania przestrzennego, w tym terenów lokalizacji zabudowy możliwej bez szkody dla obszaru Natura 2000, infrastruktury technicznej i komunikacyjnej, obszarów, które powinny być zalesione, oraz obszarów wyłączonych z zalesiania; gospodarowania wodami czy działań ochronnych dla utrzymania lub odtworzenia właściwego stanu ochrony przedmiotów ochrony obszaru Natura 2000. Najczęściej przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, konieczne będzie przygotowanie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko.

Nie tylko przyroda, ale też historia mogą wpływać na ograniczenia w zabudowie. Dotyczy to zwłaszcza działek położonych w strefie ochrony konserwatorskiej lub archeologicznej. Takie strefy ustanawiane są wtedy, gdy w pobliżu działki został odnaleziony zabytek lub gdy inny zabytek wpisany jest do rejestru. W obu przypadkach trzeba liczyć się z dodatkowym nadzorem nad inwestycją, dłuższym jej trwaniem i wyższymi kosztami.

W przypadku działek posiadających linię brzegową, zwykle budynek musi być posadowiony w odległości oddalonej o conajmniej 100 m od wody.

Czy grunt na działce nadaje się do budowy domu?

Bardzo duże znaczenie dla przyszłej budowy mają warunki wodno-gruntowe działki. Niektóre rodzaje gruntów wymagają dostosowania sposobu fundamentowania do ich specyfiki (co zwykle wiąże się z ceną tego rodzaju prac), są i takie, które zupełnie nie nadają się do budowy.

Najlepiej stawiać dom na gruntach niespoistych (a zatem m.in. piaskach czy pospółce). Ich walorem jest mała ściśliwość i duża przepuszczalność wody. Takie grunty lekko osiadają pod fundamentami w trakcie budowy domu – później natomiast osiadanie ustaje. Inaczej jest w przypadku gruntów spoistych i słabo przepuszczalnych, do których należą gliny, piaski gliniaste i gliny piaszczyste. Decydując się na działkę z takim gruntem, trzeba liczyć się z tym, że łatwo się zawilgacają, są to grunty wysadzinowe, a sam budynek osiada na nich nawet kilka lat i do tego nierównomiernie.

Możemy jednak trafić gorzej. Np. na grunty organiczne, takie jak torfy i namuły, które dość mocno się odkształcają, a co za tym idzie, „poruszają” budynkiem, co w efekcie może prowadzić do jego pękania. Trzeba także wziąć pod uwagę, że woda w takich gruntach jest kwaśna, a to z kolei nie jest korzystne środowisko dla materiałów budowlanych. Podobnie duży problem dla takich inwestycji niosą ze sobą grunty nasypowe, jeśli nie zostaną odpowiednio zagęszczone.

Warunki gruntowe wiążą się z także inną cechą – poziomem wód gruntowych. Jeśli jest wysoki, zalecana jest rezygnacja z posiadania piwnicy. Problematyczne może się okazać także wykonanie fundamentów poniżej poziomu wody. Trzeba się liczyć z tym, że trzeba będzie zabezpieczyć wykopy przed zalaniem, a także – co generuje dodatkowe koszty – wykonać ciężką izolację przeciwwodną.

Sprawdzając poziom wód gruntowych warto oprzeć swoją wiedzę o badania geotechniczne. Zdarza się bowiem, że woda gruntowa podnosi się tylko w niektórych miesiącach w roku. Najczęściej rozwiązaniem na działki z wysoką wodą gruntową jest płyta fundamentowa, która nie wymaga głębokich wykopów, a przez to jest wykonywana nad poziomem wód gruntowych.

Podsumowując, z pewnością należy być bardzo czujnym przy zakupie działek na gruntach słabonośnych, na terenach podmokłych, w pobliżu starorzeczy, na obszarach sąsiadujących z cegielniami oraz na zboczach. W przypadku znalezienia wymarzonej działki, której warunki glebowe są wątpliwe, warto jeszcze przed jej zakupem zlecić badanie geotechniczne gruntu. Badania gruntu są obowiązkowe przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę, dlatego kosztu ich wykonania i tak nie unikniemy na dalszym etapie. Jeśli jednak ich wynik wskaże, że budowa na danym terenie będzie bardzo kosztowna, to być może warto zrezygnować z zakupu, a koszt takich badań okaże się być naszą najlepszą inwestycją.

Jak wykonać pełną analizę techniczną?

Jak widać, spraw do analizy podczas zakupu działki nie brakuje. Zakładając zakup działki z zamiarem budowy domu warto przede wszystkim wstępnie wybrać projekt domu, który będziemy chcieli zbudować. Znając gabaryty budynku, kąt nachylenia dachu, ilość kondygnacji, czy rodzaj pokrycia elewacji będziemy mogli o wiele dokładniej określić, czy potencjalna działka spełni założenia budowlane.

Jeśli chcesz, abyśmy wykonali analizę formalną Twojej działki, napisz do nas. Nasz zespół architektów przeanalizuje MPZP / WZ pod kątem budowy konkretnego projektu domu na danej działce, sprawdzi status prawny drogi, jak również zweryfikuje czy zachowanie odległości od sąsiednich zabudowań pozwoli na budowę docelowego domu. Koszt analizy wyceniany jest indywidualnie – info@modularen.com

Zachęcamy także do sprawdzenia naszej oferty działek!

Skontaktuj się z nami

Chcesz uzyskać bardziej szczegółową ofertę? Opisz co Cię interesuje, a my wrócimy z rozwiązaniem dostosowanym do Twoich potrzeb.

E-MAIL

info@modularen.com

TELEFON

+ 48 515 092 771
+ 48 883 657 131

Adres

Modularen Sp. z o.o. ul. Puławska 228/1 02-670 Warszawa

Dom bez pozwolenia 35m2 z antresolą

Dom bez pozwolenia – wszystko co musisz wiedzieć [2024]

Co mówią przepisy i jakie są zasady wznoszenia domów bez pozwolenia na budowę?

Od 2015 r. wedle ustawy o Prawie Budowlanym, obiekty rekreacji indywidualnej o wymiarze do 35m2 liczonych po obwodzie budynku mogą stanąć na działce już przy zgłoszeniu zamiaru budowy. Od 3 stycznia 2022r. ustawa ta jednak została rozszerzona o budowę domów bez pozwolenia do 70m2. Ustawa ta ma jednak różne zastosowanie, zależnie od przeznaczenia budynku.

W tym artykule dowiesz się co wiąże się z aktualnymi przepisami, które obowiązują od 2022 r. 

Szukasz gotowego projektu domu prefabrykowanego bez pozwolenia na budowę? Pobierz darmowy katalog

Pobierz pełną ofertę

Pozostań z nami w kontakcie i pobierz katalog zawierający wszystkie nasze projekty ze szczegółowymi cennikami.
Dom prefabrykowany - Rest House 87:12

Budynek mieszkalny jednorodzinny o pow. zabudowy do 70m2 - procedura, formalności, wymagania

Wytyczne, które musimy spełnić budując jednorodzinny dom mieszkalny:

  • Przedmiotem zgłoszenia, do którego dołączyć należy projekt budowlany, ma być budynek o powierzchni zabudowy do 70 m² z poddaszem, o łącznej powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 90 m². Budynek może być dwukondygnacyjny, ponieważ zgodnie z definicją zawartą w warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi.
  • Budowa domów mieszkalnych bez pozwolenia na budowę o pow. zabudowy do 70m2 musi być zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku wymagane jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy. Do tej pory na wydanie warunków zabudowy czekało się kilka miesięcy, jednak od 2022 r. warunki zabudowy są wydawane w terminie do 21 dni.
  • Obszar oddziaływania budynku musi mieścić się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane. Przy czym liczba tych budynków na działce nie może być przekraczać jednego na każde 500 m2 powierzchni działki.
  • Ustawa nie zwalnia z obowiązku, w zakresie projektowania i budowy ww. budynków, stosowania wymagań techniczno-budowlanych określonych w warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie, czyli m.in zachowania odpowiednich odległości od granic działki inwestycyjnej gwarantujących ograniczenie obszaru oddziaływania realizowanego budynku do działki, na której zostanie wybudowany.
  • Ustawa przewiduje, iż domy do 70 m² będą budowane w procedurze tzw. zgłoszenia z projektem budowlanym, co oznacza, że zgodnie z art. 30a Prawa budowlanego, organ administracji architektoniczno-budowlanej zamieszcza, na okres nie krótszy niż 30 dni i nie dłuższy niż 60 dni, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu informacja o takiej inwestycji.
  • Budowa domów jednorodzinnych do 70 m² dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych podlega obowiązkowi (art. 41 i 43 Prawa budowlanego):
    • zawiadomienia organów nadzoru budowlanego oraz projektanta sprawującego nadzór nad zgodnością realizacji budowy z projektem o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych,
    • geodezyjnego wyznaczenia terenu, a po wybudowaniu – geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej.
  • Wykonanie ww. obowiązków należy do inwestora. Do zgłoszenia budowy domu trzeba dołączyć:
    • projekt zagospodarowania terenu
    • projekt architektoniczno-budowlany
    • oświadczenie o budowie domu dla własnych potrzeb mieszkaniowych
    • oświadczenie, że przyjmuje się odpowiedzialność za kierowanie budową w przypadku nieustanowienia kierownika budowy
  • Podsumowując, budowa domu mieszkalnego na zgłoszenie niewiele różni się od budowy na pełne pozwolenie na budowę. Stworzenie projektu budowlanego nas nie ominie, a przy projekcie indywidualnym jest to zadanie na kilka miesięcy pracy, przy którym należy zaangażować wielu projektantów. Koszt indywidualnego projektu budowlanego to najczęściej kwota zaczynająca się od 10 000 zł. Nawet jeśli kupimy gotowy projekt budowlany to adaptacja go do własnych potrzeb, oraz zaprojektowanie zagospodarowania terenu i wszystkie inne wymogi wiążące się z projektem budowlanym to i tak proces, który przy dobrych wiatrach najczęściej zajmuje od 1 do 3 miesięcy. Zakładając nawet zakup gotowego projektu za 1 zł, to i tak musimy go zaadaptować do naszej działki i warunków, które narzuca nam konkretny teren.
  • Co prawda przy zgłoszeniu domu mieszkalnego nie musimy zatrudniać kierownika budowy (koszt 2-4 tys zł) i prowadzić dziennika budowy, jednak brak takiego obowiązku wcale może nam nie wyjść na lepsze. Głównym zadaniem kierownika budowy jest kontrola, czy budowany obiekt spełnia wszystkie przepisy, czy firma budowlana realizuje projekt zgodnie z założeniami i czy wywiązuje się z umowy. Nie znając się na budownictwie, kontrola firmy wykonawczej bywa trudnym zadaniem i nie zawsze wiadomo co jest błędem wykonawczym, a co nie. Od tego jest właśnie kierownik budowy który dba o prowadzenie budowy zgodnie z projektem, oraz o nasze przyszłe bezpieczeństwo. Brak kierownika budowy naturalnie skutkuje z przeniesieniem pełnej odpowiedzialności za błędy w budowie na inwestora, włącznie z konsekwencjami prawnymi.

Budynek rekreacji indywidualnej o pow. zabudowy do 70m2 - procedura, formalności, wymagania

Wytyczne, które musimy spełnić wznosząc budynek rekreacji indywidualnej:

  • Budynek rekreacji indywidualnej musi być obiektem parterowym, wolnostojącym o pow. zabudowy nie przekraczającej 70m2. Dom nie może mieć użytkowego poddasza. Może za to mieć otwartą antresolę, dokładnie tak jak to do tej pory wyglądało przy domach 35m2.
  • Dom musi spełniać wymogi miejscowego plan zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku, wymagana jest decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
  • Ilość domków na każde 500 mkw. działki nie może być większa niż jeden.
  • Wysokość pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi nie może być niższa niż 2,2 m;
  • Rozpiętość budynku może mieć maksymalnie 6m, a wysięg wsporników nie większy niż 2m.
  • BRI, potocznie nazywany domkiem letniskowym, jest obiektem do przeznaczenia tymczasowego, a pobyt w nim nie powinien łącznie przekraczać 180 dni w roku.
  • działka nie musi mieć zapewnionej możliwości przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośrednio budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej, jeśli w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie określono takich wymagań oraz nie określa ich plan miejscowy;
  • Budynek nie musi spełniać własnych potrzeb mieszkaniowych. Może być wynajmowany, odsprzedany, jak również możemy zbudować kilka domów, pod warunkiem że będzie to 1 dom na każde 500 mkw. działki.
  • Budynków rekreacji indywidualnej nie obejmują m.in. parametry energetyczne dotyczące przegród zewnętrznych, tj. ścian, dachu czy okien, a także nie obejmują wymagania dotyczące klasy odporności pożarowej oraz klasy odporności ogniowej elementów budynków. Wybierając zatem wykonawcę takiego domu należy dokładnie przeanalizować technologię i materiały z jakich będzie budowany dom. Większość wykonawców na rynku celowo buduje takie domy ze słabszych materiałów, gdyż przepisy tego nie regulują.

Podsumowując, budynki rekreacji indywidualnej mogą powstać bez projektu budowlanego. Jest to nieporównywalnie prostsza procedura od zgłoszenia budynku mieszkalnego, gdyż do urzędu wystarczy dostarczyć prosty druk zgłoszenia budowy, mapę z wrysowanym budynkiem, oraz kilka poglądowych rysunków przedstawiających projektowaną bryłę. Taką dokumentację jesteśmy w stanie zebrać w przeciągu kilku dni. Po złożeniu dokumentów czekamy 21 dni, aż urząd wyrazi zastrzeżenia. Jeśli po 21 dniach nie mamy żadnych wieści ze starostwa powiatowego to znaczy, że uzyskaliśmy cichą zgodę na budowę i możemy przystąpić do prac.

Czy budynek rekreacji indywidualnej (dom letniskowy) na zgłoszenie może być całoroczny?

Teoretycznie nie. Praktycznie tak. Wedle przepisów, zgłoszenie przewiduje budowę domów rekreacji indywidualnej do 70m2, w których pobyt powinien być okresowy. Nie jest też jasno określone czy w takim domu można się zameldować. Urzędy różnie podchodzą do sprawy meldunku w budynku rekreacji indywidualnej i zdarzają się tak odmowy jak i akceptacje takich wniosków. Budynki rekreacji indywidualnej są obiektami przeznaczonymi do użytku rekreacyjnego/letniskowego i nie powinno się w nich przebywać dłużej niż 180 dni w roku łącznie. Znaczy to, iż można w nich mieszkać 180 dni ciągiem, bądź rozłożyć te 180 dni na cały rok wedle upodobań. Domy te można jak najbardziej również wynajmować.

Nie ogranicza to jednak nas w żaden sposób, aby dom był dobrze docieplony i spełniał swoją funkcję w każdą porę roku. Faktem jest, że obecnie na rynku znakomita większość domów o pow. 35m2 jest jednak słabo ocieplona i rzeczywiście nadaje się do mieszkania jedynie latem. W Modularen przełamujemy jednak ten schemat. Nasze domy spełniają standard warunków technicznych wedle rozporządzenia WT2021 i są obiektami całorocznymi, które mogą powstać również przy pełnym pozwoleniu na budowę. Domy, które budujemy spełniają wszystkie współczynniki przenikania ciepła (U) dla ścian, stropu, drzwi, oraz stolarki okiennej, oraz posiadają minimalną wysokość 2,5m na parterze która jest narzucana na budynki mieszkalne. Jednym z takich projektów jest nasz dom Rest House 66, do którego posiadamy pełen projekt budowlany przez co budynek może również stanąć przy pełnym pozwoleniu na budowę. 

Warto zatem dokładnie analizować technologię budowy i materiały danego wykonawcy, jeśli planujemy przebywać w takim domu również zimą. 

Czy budynek rekreacji indywidualnej (dom letniskowy) można przekształcić na mieszkalny?

Tak. Warto rozważyć budowę domu jako budynku rekreacji indywidualnej w uproszczonej procedurze, a po zakończeniu budowy zawsze można ubiegać się o przekształcenie budynku na dom mieszkalny. Należy jednak pamiętać, że taki dom letniskowy, który chcemy przekształcić w mieszkalny musi odrazu spełniać wszystkie warunki techniczne, narzucane domom mieszkalnym na rok 2021 (wysokość parteru 2,5m, przepisowe wymiary schodów, odpowiednia izolacja ścian, dachu, okien, drzwi itd.). Przekształcenie domu jest bardzo wygodnym rozwiązaniem, gdyż możemy zająć się formalnościami posiadając już wybudowany dom, bez jakiekolwiek presji czasowej.

Czy budując dom bez pozwolenia potrzebny jest projekt budowlany?

Budynek mieszkalny jednorodzinny o pow. zabudowy do 70m2 może zostać zbudowany na zgłoszenie (bez pozwolenia na budowę), jednak wymaga on projektu budowlanego

Budynek rekreacji indywidualnej o pow. zabudowy do 70m2 może zostać zbudowany na zgłoszenie i nie wymaga projektu budowlanego. Należy jednak pamiętać, iż wciąż jest to budynek w którym będą mieszkać ludzie i który powinien zostać skonstruowany zgodnie ze sztuką budowlaną. Zalecamy, aby stworzyć do niego chociaż podstawowe obliczenia konstrukcyjne i zadbać o swoje bezpieczeństwo.

Jak i gdzie zgłosić budowę domu letniskowego do 70m2?

Zgodnie z przepisami prawa budowlanego obiekty rekreacji indywidualnej do 70m2, możemy zgłosić w wydziale Architektury i Budownictwa w Starostwie Powiatowym. Jest to uproszczona procedura uzyskania zgody na budowę, dzięki której zaoszczędzimy mnóstwo czasu i nerwów. Wymogi w całym procesie nie są zbyt wyśrubowane, a wygląda to następująco:

  • Zgłoś się po mapę ewidencyjną (1:1000) w wydziale Geodezji i Kartografii w Starostwie Powiatowym (koszt ok. 17 zł). W tym samym urzędzie pobierz także formularz zgłoszenia oraz oświadczenia o własności posiadanej działki. Te dwa ostatnie dokumenty możesz też pobrać na stronie swojego Starostwa Powiatowego.
  • Poproś swojego wykonawcę domu o rzuty poziome, przekroje pionowe, oraz rzuty elewacji docelowego domu.
  • Na wcześniej uzyskaną mapę ewidencyjną nanieś rzut domu. Pomimo, że zamiar zgłoszenia jest procedurą uproszczoną to musisz pamiętać, że dalej obowiązują Cię przepisy prawa budowlanego. Dlatego w mocy pozostają odległości, które należy zachować od granicy działki. Odległości te najlepiej skonsultować z architektem, ponieważ są one różne zależnie od materiału zastosowanego na elewacji, różne dla ścian z oknami, a jeszcze inne odległości należy zachować przy odsuwaniu się od różnych typów dróg.
  • Wypełnione dokumenty, wraz z rysunkami elewacji domu, oraz z naniesionym rzutem domu na mapę ewidencyjną złóż w wydziale Architektury i Budownictwa w swoim Starostwie Powiatowym. Pamiętaj, aby zostawić do siebie numer telefonu, co pomoże w uzupełnieniu/poprawieniu dokumentów, gdyby coś się nie zgadzało.
  • Jeżeli po 21 dniach nie ma żadnego odzewu ze strony Starostwa, znaczy to, iż zostało udzielone “ciche zezwolenie”, które pozwala rozpocząć budowę domu.

Jakie inne obiekty można budować bez pozwolenia na budowę?

  • Wolnostojące budynki gospodarcze parterowe, wliczając garaże, altany oraz przydomowe ganki i oranżerie o powierzchni zabudowy do 35 m2. Na działce nie mogą powstać więcej niż dwa takie obiekty na każde 500 m2 powierzchni działki.
  • Wiaty o pow. do 50m2, które są posadowiona na działce, gdzie znajduje się budynek mieszkalny. Na każde 500 m2 działki może powstać jedna wiata.
  • Przydomowe tarasy naziemne o powierzchni zabudowy do 35m2
  • Przydomowe oczyszczalnie ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę.
  • Zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe o pojemności do 10m3.
  • Przydomowe baseny i oczka wodne o powierzchni do 50m2.
  • Kanalizacje kablowe.

Źródła: 

Skontaktuj się z nami

Chcesz uzyskać bardziej szczegółową ofertę? Opisz co Cię interesuje, a my wrócimy z rozwiązaniem dostosowanym do Twoich potrzeb.

E-MAIL

info@modularen.com

TELEFON

+ 48 515 092 771
+ 48 883 657 131

Adres

Modularen Sp. z o.o. ul. Puławska 228/1 02-670 Warszawa

Ogrzewanie na podczerwień - Folia grzewcza pod panele podłogowe

Ogrzewanie na podczerwień – koszty, wady, zalety [2024]

Czym jest i jak działa ogrzewanie na podczerwień?

Ogrzewanie podczerwienią polega na przemieszczaniu się fal elektromagnetycznych poprzez promieniowanie. Energia z podczerwieni emituje ciepło poprzez absorpcję fal przez organizmy żywe lub przedmioty. W praktyce oznacza to, że fale zamieniają się w ciepło w momencie styku z jakąkolwiek powierzchnią. Proces ten jest niezależny od powietrza, dzięki czemu ogrzewane pomieszczenie ocieplane jest równomiernie.
 
W tradycyjnym ogrzewaniu za to, nośnikiem ciepła jest powietrze, które naturalnie po ogrzaniu przemieszcza się ku górze. Przy zastosowaniu tradycyjnych grzejników, temperatura między podłogą a sufitem potrafi różnić się nawet o 5-10 stopni Celsjusza. Takie zjawisko nie występuje za to przy promieniowaniu podczerwienią, gdyż wysyła ono fale równomiernie, a przez to folie grzewcze mogą być stosowane również w suficie.
 
Ogrzewanie na podczerwień najczęściej jest dostarczane poprzez folie/maty grzewcze. Folie te mają ok. 0,5 mm. Najistotniejszym elementem folii jest tkanina zbudowana z włókien węglowych oraz pasty karbonu. To właśnie ta warstwa jest elementem grzejnym folii.
 
Ciepło wytwarzane przez folie ogrzewa naszą podłogę, ściany i sufit, które to oddają ciepło do pomieszczenia. Inaczej mówiąc, powietrze nagrzewa się od nagrzanych przedmiotów.

Potrzebujesz wyceny systemu ogrzewania dla swojej inwestycji?

Czy ogrzewanie podczerwienią jest zdrowe?

Folia grzewcza wykorzystuje tzw. daleką podczerwień (ang. far infrared, FIR) o zakresie 25-1000 μm. Podczerwień daleka wytwarza się w wyniku oporu prądu w materiale będącym w przybliżeniu ciałem idealnie czarnym. Materiałem o takich parametrach jest czysty węgiel, z którego stworzona jest bardzo cienka matryca grzewcza, która jest nadrukowywana na folię grzewczą. Tak skonstruowana folia jest w zupełności nie szkodliwa dla naszego organizmu. Co więcej, podczerwień daleka jest wykorzystywana nawet w medycynie.

Daleką podczerwień znajdziemy również w tradycyjnych żarówkach wolframowych. Dzisiaj już rzadziej wykorzystywanych, ale przez dziesiątki lat każdy z nas miał z nimi styczność i nie miały one żadnego wpływu na nasze zdrowie. Podczerwień znalazła także swoje zastosowanie w komorach leczniczych, saunach, czy tunelach wygrzewających. Wszystkie te urządzenia powszechnie stosuje się w większości nowoczesnych ośrodkach SPA & Wellness. Terapia podczerwienią bardzo często wykorzystywana jest w rehabilitacji i regeneracji tkanek mięśniowych, szczególnie u sportowców, u których tempo i jakość leczenia ma zasadnicze znaczenie.

Jak widać podczerwień jest nawet stosowana w leczeniu. Promienie podczerwieni przenikają przez naszą skórę do komórek tkanki podskórnej. Gdy już się tam dostaną wspomagają krążenie limfatyczne, oraz krążenie krwi, dzięki czemu dostarczają naszemu organizmowi substancje odżywcze, jednocześnie pobudzając układ immunologiczny odpowiedzialny za zwalczanie chorób.

Jakie są średnie koszty miesięczne ogrzewania na podczerwień?

Koszt ogrzewania foliami na podczerwień zależy od izolacyjności domu, szczelności stolarki okiennej, powierzchni domu, usytuowania budynku, oraz kosztów energii elektrycznej, które ostatnimi czasy potrafią być bardzo zmienne. Trudno zatem podać konkretną wartość bez bardziej określonych wytycznych.

Weźmy zatem za przykład nasz prefabrykowany dom szkieletowy Prime House 54 z użytkowym poddaszem o powierzchni zabudowy 35 m2, a powierzchni całkowitej 51 m2. Dom ten spełnia warunki techniczne na rok 2021, które narzucają bardzo niskie współczynniki przenikania ciepła (U) dla ścian zewnętrznych, dachu, okien, drzwi itd. Im niższa wartość współczynnika (U), tym mniejsze straty ciepła. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe parametry, średni koszt miesięczny ogrzewania takiego domu w sezonie grzewczym przy zamieszkaniu na stałe to ok. 180 – 255 zł / msc.

Przy obecnych stawkach energii (listopad 2022), producenci folii grzewczych sugerują aby przyjąć orientacyjny koszt na poziomie 3,5-5,0 zł / m2 powierzchni użytkowej. Analogicznie więc, przy budynku o powierzchni 120 m2 średnio w sezonie grzewczym zapłacimy ok. 420-600 zł.

Jak dobrać ogrzewanie - folie sufitowe czy podłogowe?

Ogrzewanie na podczerwień bazuje na emisji fal, które odbijając się od przedmiotów generują ciepło. Tak jak słońce, które jest największym naturalnym promiennikiem podczerwieni. Słońce wysyła do nas fale z bardzo daleka, które nagrzewają przedmioty napotkane na swojej drodze. Podobną analogią należy kierować się chcąc zrozumieć sposób działania folii na podczerwień.
Teoretycznie więc nie powinno to mieć większego znaczenia gdzie zamontujemy folie, ponieważ pomieszczenie powinno zostać tak samo, równomiernie ogrzane poprzez emisję fal. W praktyce jednak promienie podczerwieni generowane przez folię grzewczą zawsze będą najpierw docierały do materiału, którym folia jest przykryta, a dopiero później będą przenikały do pomieszczenia. W przypadku ogrzewania podłogowego będzie to warstwa wylewki, płytka, deska, czy panel podłogowy. W przypadku ogrzewania sufitowego będzie to płyta, z której wykonany jest sufit. Inaczej mówiąc, powietrze nagrzewa się od nagrzanych przedmiotów. W praktyce więc ciepło będzie najpierw oddawane przez nagrzanie pierwszej warstwy materiału, który przykrywa folię grzewczą i ten rodzaj ciepła odczujemy najbardziej. 
W związku z powyższym, najbardziej domyślny wydaje się być system ogrzewania podłogowego, ponieważ ciepło naturalnie unosi się ku górze. Folie sufitowe jednak również znajdą swoje zastosowanie i warto tutaj wskazać, iż dobrze sprawdzą się w bardzo małych pomieszczeniach, gdzie w dodatku duża część podłogi jest zakryta. Takim pomieszczeniem może być np. mała sypialnia z podwójnym łóżkiem, gdzie równomierne rozprowadzanie ciepła przez instalację podłogową będzie mało wydajne. Folie sufitowe są także świetną alternatywą w budynkach, gdzie wykonana jest już warstwa podłogi, której nie chcemy skuwać. O wiele łatwiej i taniej jest zainstalować folie sufitowe, a następnie przykryć je np. płytą GK, niż zrywać całą podłogę w celu montażu ogrzewania podłogowego.
Zakładając jednak budowę nowego domu, bez bardzo małych pomieszczeń gdzie ciepło z podłogi może być zakłócane przez większe meble, ogrzewanie podłogowe wydaje się być najbardziej słusznym rozwiązaniem. W praktyce w końcu większość z nas lubi mieć ciepłą podłogę, ponieważ nasze ciało ma z nią bezpośredni kontakt. Mając w dodatku w planach zastosowanie płytek na podłodze, folie podłogowe wydają się być tym bardziej jedynym słusznym rozwiązaniem – w końcu kto lubi chodzić po zimnej podłodze? 

Jak wykonać ogrzewanie podłogowe - folie czy maty grzewcze?

Decydując się na ogrzewanie na prąd, mamy do wyboru folie na podczerwień (którym poświęciliśmy ten artykuł), jak również maty grzewcze. W przypadku folii należy jednak wziąć pod uwagę rodzaj podłogi, która będzie ostateczną warstwą wykończeniową. 

W przypadku paneli podłogowych, folie grzewcze możemy rozłożyć na wylewce, lub np. płycie OSB/MFP (w przypadku poddasza). Na tak przygotowaną instalację grzewczą rozkładamy panele podłogowe, które są układane w systemie pływającym – panele nie są przyklejane do podłoża. Sytuacja ma się nieco inaczej w przypadku płytek. Folia grzewcza jest plastikiem PET i jeśli rozłożymy ją na wylewce, to nie będzie dało się później przykleić do niej płytek. W takiej sytuacji folię należy rozłożyć warstwę niżej – na styropianie, pod wylewką. Wtedy tak rozłożone folie zalewamy wylewką tworząc akumulacyjny system grzewczy, a później możemy już bezpośrednio na wylewce układać płytki. Należy pamiętać o umieszczeniu czujnika temperatury dla każdej strefy grzewczej. Strefy grzewcze najlepiej jest wydzielać pomieszczeniami. Wtedy dla każdego pomieszczenia należy zamontować oddzielny termostat do regulacji temperatury, dzięki czemu będziemy mieli możliwość ustawienia temperatury dla każdego pomieszczenia z osobna. 

Jeśli jednak nie chcemy zatapiać naszego systemu grzewczego w wylewce, bądź nie mamy już takiej możliwości, z pomocą przychodzą maty grzewcze. Maty to kable grzejne, które sprzedawane są w postaci tzw. mat, czyli kabli zespolonych siatką z włókna szklanego. Dzięki takiemu rozwiązaniu możemy rozkładać maty grzewcze całymi pasami. Maty grzewcze są również zasilane prądem, który rozgrzewa kabel, a on oddaje ciepło do posadzki. Nie występuje więc tutaj system ogrzewania podczerwienią, a system oporowy. Maty grzewcze świetnie sprawdzą się we wszystkich pomieszczeniach w których występują płytki – łazienka, przedpokój, kuchnia, pomieszczenia techniczne itd.

Maty grzewcze rozkładamy na wylewce, lub płycie OSB/MFP. Istotnym jest, aby nie zapomnieć o umieszczeniu wspomnianego wcześniej czujnika temperatury. Do tak przygotowanego systemu ogrzewania podłogowego możemy swobodnie przyklejać płytki podłogowe. Średnica kabla grzewczego wynosi ok. 3 mm. Doliczając grubość płytki (ok. 8-10 mm), oraz warstwę kleju, warto zostawić łącznie ok. 20 mm zapasu na wylewce, aby mieć przestrzeń na swobodne wykończenie podłogi płytkami z zastosowaniem mat grzewczych. Maty grzewcze również sterowane są za pomocą termostatów, dlatego warto wydzielić strefy grzewcze dla każdego pomieszczenia z osobna.

Zalety ogrzewania na podczerwień

  • Latwość montażu, bezawaryjność i bezobsługowość,
  • Oszczędność powierzchni. Folie są grubości ok. 0,5 mm i są ukryte w podłodze, suficie, bądź ścianach,
  • Bardzo wysoka nośność cieplna, która przekłada się na natychmiastowe nagrzewanie powierzchni,
  • Równomierny rozkład ciepła,
  • Możliwość zdalnego sterowania ogrzewaniem z dowolnego miejsca na Ziemi za pomocą aplikacji Wi-Fi. Szczególnie istotne przy okazjonalnym korzystaniu z domu, bądź wynajmie.
  • Niski koszt instalacji oraz eksploatacji w porównaniu z tradycyjnymi formami ogrzewania, bądź pompą ciepła
  • Folie na podczerwień nie generują żadnego ruchu powietrza, a co za tym idzie zmniejszą ilość krążącego kurzu, co z pewnością docenią alergicy oraz osoby borykające się z astmą,
  • Ekologiczne rozwiązanie, zwłaszcza w połączeniu z fotowoltaiką,
  • Ciepłe ściany chronią przed zawilgoceniem i rozwijaniem się grzybów pleśniowych.

Wady ogrzewania na podczerwień

  • Folie na podczerwień nie podgrzeją wody, dlatego oddzielnie należy zamontować np. przepływowy podgrzewacz wody,
  • Przy starszych, słabo docieplonych budynkach ogrzewanie na podczerwień z pewnością będzie pobierało więcej mocy i generowało adekwatnie wyższe opłaty. Pompa ciepła jest np. o wiele droższa w zakupie i montażu, ale zapewni tańsze rachunki w długiej perspektywie
  • Instalacja folii w już istniejących budynkach wymaga demontażu podłogi, oraz dostosowania instalacji elektrycznej,
  • Koszt ogrzewania podczerwienią zależny jest od cen prądu, a na ich podwyżki nie mamy wpływu.
  •  

Koszt instalacji folii na podczerwień

  • W celu uzyskania szczegółowej wyceny kosztu materiałowego folii na podczerwień lub mat grzewczych, wraz z usługą montażu, zachęcamy do wypełnienia formularza poniżej. Dzięki poznaniu dokładnych parametrów docelowego budynku, będziemy w stanie rzetelnie podejść do wyceny. 

    Folie / maty grzewcze w naszych domach są dostarczane, oraz instalowane przez jednego sprawdzonego dostawcę, dzięki czemu możemy dać pełną gwarancję na jakość wykonywanych przez nas prac. Jeśli chcesz skorzystać ze wsparcia naszych specjalistów, zachęcamy do współpracy. Oferujemy usługę montażu folii grzewczych na terenie całej Polski.

Wyceń ogrzewanie dla swojego budynku

Chcesz uzyskać bardziej szczegółową ofertę? Opisz co Cię interesuje, a my wrócimy z rozwiązaniem dostosowanym do Twoich potrzeb.

E-MAIL

info@modularen.com

TELEFON

+ 48 515 092 771
+ 48 883 657 131

Adres

Modularen Sp. z o.o. ul. Puławska 228/1 02-670 Warszawa

Załącz materiały projektowe niezbędne do wyceny. Materiały możesz także przesłać na nasz adres mailowy - info@modularen.com
- rzut kondygnacji bezpośrednio pod dachem (przy budynkach parterowych jest to rzut parteru)
- rzut dachu budynku
- przekroje budynku
Płyta fundamentowa 35m2

Płyta fundamentowa – kiedy stosować, jak wykonać [2024]

Czym jest płyta fundamentowa?

Jest to rodzaj fundamentu, który nie wymaga głębokich wykopów i długiego schnięcia. Płyta fundamentowa stanowi pełne podłoże pod przyszły budynek. Jest odizolowana styrodurem od gruntu na całej swej powierzchni. Zbrojenie oraz betonowanie również wykonywane jest w pełnym zakresie, w przeciwieństwie do tradycyjnego fundamentu, gdzie wykonuje się ławy fundamentowe jedynie po obrysie budynku. Płyta fundamentowa w budownictwie energooszczędnym i pasywnym stała się właściwie standardem.

Podobnie jak w przypadku tradycyjnego fundamentu, zadaniem płyty jest przenoszenie ciężaru budynku na podłoże gruntowe. Płyta fundamentowa w tym porównaniu wypada zdecydowanie korzystniej, ponieważ ciężar budynku rozkładany jest na całą powierzchnię płyty fundamentowej, a nie liniowo, jedynie na elementach brzegowych, tak jak ma to miejsce przy ławach fundamentowych.

Potrzebujesz wyceny płyty fundamentowej dla swojej inwestycji?

Płyta fundamentowa czy ława fundamentowa - co wybrać?

Inwestorzy najczęściej decydują się na fundament tradycyjny mając nadzieję, że będzie on tańszy. Nie da się zaprzeczyć, że do wykonania ławy fundamentowej stosuje się o wiele mniej materiału. Naturalnie wiąże się to z oszczędnościami. Płyta fundamentowa wymaga zastosowania izolacji, zbrojenia, oraz betonu na całej powierzchni płyty, co adekwatnie wiąże się z większymi nakładami na materiały. W kalkulacjach całkowitych należy jednak wziąć także pod uwagę czas realizacji fundamentu, a tym samym koszt robocizny. Wykonanie płyty fundamentowej jest o wiele szybsze, co naturalnie przekłada się na mniejsze koszty robocizny. Materiały potrzebne do wykonania ław fundamentowych będą tańsze, ale za to ich wykonanie jest bardziej pracochłonne, a przez to większy będzie koszt robocizny.

Wspomniany czas realizacji płyty fundamentowej rozmiaru ok. 100 m2 to 3-5 dni roboczych. Wykonanie ław, oraz ścian fundamentowych zajmie dla porównania 2-4 tygodnie zależnie od warunków pogodowych i zorganizowania ekipy budowlanej. Niezależnie jednak od tempa prac, kluczowy jest czas pozostawienia otwartego wykopu, ponieważ jego zalanie, może być poważnym problemem. Podtopienie wykopu wiąże się z koniecznością wypompowania z niego wody, oraz jego późniejszego osuszania, co jest procesem pracochłonnym, a jednocześnie kosztownym. W przypadku płyty fundamentowej grunt jest wymieniany jednego dnia. Znaczy to, że wykonanie wykopu, oraz jego zasypanie pospółką odbywa się w przeciągu kilku godzin, co praktycznie eliminuje nam ryzyko zalania.

W dłuższej perspektywie oprócz porównania samych kosztów budowy, czy tempa prowadzenia prac, warto także wziąć pod uwagę potencjalne straty ciepła w przyszłym domu, które najczęściej będą miały swoje ujście właśnie w fundamencie. Płyty fundamentowe są odizolowane od gruntu na całej swej powierzchni, w przeciwieństwie do do ław fundamentowych, które wykonuje się jedynie po obrysie budynku, oraz wypełnia chudziakiem (warstwą betonu, która nie jest już izolowana styropianem). Właśnie przez zastosowanie większej ilości materiału, a przez to pełne odizolowanie się od gruntu, domy energooszczędne i pasywne stawia się praktycznie wyłącznie na płytach fundamentowych.

Czym jeszcze charakteryzuje się płyta fundamentowa?

Płyty fundamentowe tworzą znacznie skuteczniejszą termoizolację, która jednocześnie może być wykonana nad poziomem wód gruntowych. Tradycyjne fundamenty wykonuje się poniżej poziomu przemarzania gruntu (w Polsce jest to głębokość ok. 80 – 140 cm). W przypadku płyty fundamentowej nie ma potrzeby robienia tak głębokich wykopów, ponieważ jest ona w pełni odizolowana styrodurem XPS od gruntu. Wystarczy zebrać jedynie wierzchnią warstwę humusu na głębokości ok. 30-50 cm i wymienić tę część gleby na materiał niewysadzinowy (np. pospółka), oraz odpowiednio zagęścić ją mechanicznie. Płytkie posadowienie płyty fundamentowej skraca czas pracy robót ziemnych co ułatwia ich wykonanie. Jednocześnie brak potrzeby kopania głębokich dołów eliminuje nam problem w przypadku występowania wysokiego poziomu wód gruntowych.

W przypadku płyt fundamentowych oszczędność czasu stanowi wymierną korzyść. Składa się na nią także krótki czas schnięcia betonu, który wynosi zaledwie 7-14 dni. Po takim czasie możemy przystąpić do budowy domu. Dla porównania, czas schnięcia fundamentów tradycyjnych wynosi ok. 21-28 dni. 

Warto także zwrócić uwagę na fakt, że konstrukcja płyty fundamentowej zapewnia nam rozkład sił nacisku budynku na całej jej powierzchni. Przy posadowieniu domu na gruntach o słabej nośności, płyta fundamentowa sprawdza się zdecydowanie lepiej. Nie zachodzi wtedy ryzyko nierównomiernego osiadania budynku, które może skutkować pękaniem ścian, a w skrajnych przypadkach ich odkształcaniem. Co bardzo istotne – bezpośrednio na płycie fundamentowej można wykonać posadzkę z ogrzewaniem podłogowym, lub już w trakcie wylewania wyposażyć płytę fundamentową w system grzewczy. Wymienione zalety znacznie przyśpieszają proces budowy, ułatwiają prowadzenie i koordynację prac, a jednocześnie obniżają koszty w całościowym ujęciu budowy domu.

Kiedy stosować ławy fundamentowe?

Do wykonania ław fundamentowych wykorzystuje się mniej materiału niż przy płycie fundamentowej. Naturalnie wiąże się to z oszczędnościami. Wykonanie ław fundamentowych jest jednak bardziej pracochłonne niż prace przy płycie. Podsumowując więc koszty całkowite (materiału, oraz robocizny), koszty wyjdą porównywalne. Mając jedynie dostęp do taniej ekipy budowlanej, wykonanie ław fundamentowych wyjdzie prawdopodobnie korzystniej cenowo. Idąc krok dalej i wykonując prace samodzielnie, adekwatnie jeszcze więcej jesteśmy w stanie zaoszczędzić. W takiej sytuacji warto rozważyć wykonanie ław fundamentowych.

Należy jednak pamiętać, że ławy fundamentowe wymagają zastosowania grubszej warstwy styropianu na etapie robienia wylewek w celu wyizolowania od gruntu. Koszt ten nie jest wliczany w wycenę ław fundamentowych, a pojawi się dopiero na etapie wylewek. W przypadku płyty fundamentowej izolacja pozioma jest stosowana już na etapie budowy płyty. Taka konstrukcja płyty fundamentowej pozwala na zastosowanie o wiele cieńszej warstwy dodatkowego styropianu, lub zupełne pominięcie go na etapie robienia wylewek. 

Jak wygląda przekrój płyty fundamentowej?

Profesjonalny projekt płyty fundamentowej powinien zostać sporządzony przez uprawnionego konstruktora. Zbrojenie, izolacja, grubość betonu dobiera się zależnie od parametrów budynku, oraz warunków glebowych. Planując budowę domu pod indywidualny projekt, należy dokładnie przeliczyć obciążenia i adekwatnie do nich dobrać konstrukcję płyty fundamentowej. 

Płyta fundamentowa stanowi podstawę budynku, i to bezpośrednio do niej kotwione są prefabrykowane ściany naszych domów. Dla przykładu, w domach budowanych przez naszą firmę, powierzchnia płyty znajduje się 20 cm niżej niż docelowy poziomu podłogi w projektowanym domu. W celu dodatkowego polepszenia parametrów izolacyjnych, oraz redukcji mostków termicznych stosujemy dodatkowe ocieplenie w wylewce, na którą zostawiamy wspomniany zapas 20 cm. Dopiero wylewka wykonywana po montażu domu stanowi ostateczną warstwę podłogi pod płytki czy panele.

Dla przykładu – poniżej przedstawiamy standardowy przekrój płyt fundamentowych, które budujemy w Modularen. W naszych domach została przewidziana wylewka z dodatkowym ociepleniem (styropian 12 cm + wylewka 6 cm + panele / gres 1,5-2 cm), która jest wykonywana bezpośrednio na płycie fundamentowej, po posadowieniu domu prefabrykowanego. Poniżej przedstawiamy przekrój płyty fundamentowej, która jest ustandaryzowana pod wszystkie nasze projekty domów i sprawdzi się nawet na najbardziej wymagających gruntach naszego kraju. Poniższego przekroju nie można jednak powielać bez wcześniejszych obliczeń konstrukcyjnych pod konkretne parametry budowanego domu.

Beton wodoszczelny B25 W8, grubość 200 mm

Instalacja wod-kan zgodna z projektem sanitarnym

Podwójna siatka zbrojeniowa z prętów o średnicy fi8

Izolacja pozioma styrodur XPS 300 kPa gr. 100 mm od gruntu

Izolacja pionowa styropian EPS Hydro 150 kPa gr. 100 mm po obwodzie

Pospółka zagęszczona mechanicznie ok. 200-300 mm

Grunt rodzimy

Od czego zatem zacząć prace nad płytą fundamentową?

W dalszej części artykułu opiszemy jak poprawnie wykonać płytę fundamentową, oraz w jakich etapach prowadzić prace. Są to jednak ogólne wytyczne i wskazówki. Nie znaczy to, że każdą płytę fundamentową można wykonać zgodnie z krokami opisanymi poniżej. Bardzo często to warunki glebowe narzucą nam jak powinien wyglądać nasz fundament. Z tego też powodu, przy każdej realizacji należy konsultować swój przyszły fundament z konstruktorem, oraz swoim wykonawcą. To właśnie konstruktor określa budowę płyty fundamentowej zależnie od warunków glebowych, czy parametrów przyszłego budynku.

1. Badanie geotechniczne gruntu - po co je wykonywać?

Zanim przystąpimy do prac na gruncie, zdecydowanie lepiej jest zacząć od sprawdzenia co się w naszym gruncie kryje pod spodem. W przypadku gdy działka pod budowę domu nie została jeszcze określona, warto jeszcze przed jej zakupem zlecić badanie geotechniczne gruntu. Warstwy glebowe będą miały zasadnicze znaczenie na przebieg prac ziemnych, a jednocześnie przełoży się to na koszt wykonania fundamentu. W przypadku torfowisk, czy gruntów glinianych niezbędna będzie głębsza wymiana gruntu na materiał niewysadzinowy (nawet na głębokość 1,5 – 2,0 m), a dodatkowo może to wymuszać zastosowanie bardziej zaawansowanego drenażu fundamentowego. Najlepszym podłożem pod płytę fundamentową będą piaski, które są materiałem niewysadzinowym. W takim przypadku wystarczy jedynie zebrać wierzchnią warstwę humusu i nawieźć niedużą ilość pospółki w celu podniesienia płyty fundamentowej ponad poziom gruntu. Podsumowując, wcześniejsza analiza podłoża na którym ma stanąć dom może nam w przyszłości zaoszczędzić nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych, które wydamy na prace ziemne.

2. Wytyczenie budynku - jak poprawnie wyznaczyć miejsce pod budowę domu?

Do wykonania ław fundamentowych wykorzystuje się mniej materiału niż przy płycie fundamentowej. Naturalnie wiąże się to z oszczędnościami. Wykonanie ław fundamentowych jest jednak bardziej pracochłonne niż prace przy płycie. Podsumowując więc koszty całkowite (materiału, oraz robocizny), koszty wyjdą porównywalne. Mając jedynie dostęp do taniej ekipy budowlanej, wykonanie ław fundamentowych wyjdzie prawdopodobnie korzystniej cenowo. Idąc krok dalej i wykonując prace samodzielnie, adekwatnie jeszcze więcej jesteśmy w stanie zaoszczędzić. W takiej sytuacji warto rozważyć wykonanie ław fundamentowych.

Mamy już wykonane badania geotechniczne gruntu. Teraz pora wyznaczyć miejsce pod budowę domu. Prace te najlepiej zlecić temu samemu geodecie, który wykonywał nam wcześniej mapę do celów projektowych, ponieważ zna on już lokalną sytuację geodezyjną. Usługi geodezyjne prowadzone przez jedną osobę pozwolą także uniknąć błędów na etapie wymiany informacji pomiędzy specjalistami, a prace w pakiecie będą z reguły tańsze. Oprócz wyznaczenia miejsca pod budowę domu, można przy okazji zlecić geodecie wytyczenie przebiegu przyłączy.

Wytyczenie miejsca pod budowę domu powinno zostać wykonane przy wykorzystaniu tzw. ław sznurowych / ław ciesielskich – drewnianych konstrukcji z zaciągniętym drutem / sznurkiem. Geodeci najczęściej wyznaczają na działce osie budynku, jednak wyznaczenie zewnętrznej krawędź płyty fundamentowej uwzględniając grubość ocieplenia pionowego zdecydowanie ułatwi późniejsze prace i tak też najlepiej ustalić z geodetą. Zwykłe wbicie palików w miejscach narożników przyszłego domu nie spełni swojej roli, ponieważ podczas zbierania wierzchniej warstwy gleby paliki będą przeszkadzać w pracy koparki i zostaną wybrane razem z ziemią. Zastosowanie przez geodetę wspominanych ław sznurowych pozwala na bezpieczne rozmieszczenie ich poza obrysem fundamentu, a zaciągnięte sznurki w miejscu ich przecięcia wyznaczą naroża fundamentu.

3. Wymiana gruntu - jak przygotować teren pod płytę fundamentową?

Prace należy rozpocząć od zebrania wierzchniej warstwy gruntu – humusu (jest to próchnica, która nie stanowi wartości nośnej gruntu). Najczęściej jest to warstwa ok. 30-50 cm. Jeśli pod warstwą humusu znajdują się grunty niewysadzinowe takie jak np. piaski to znaczy, że mamy grunt nośny, który będzie stanowił dobre podłoże pod budowę domu. Jeśli jednak po zerwaniu humusu pod spodem znajdziemy glinę, iły, czy torf, sytuacja wymaga indywidualnego podejścia. Najczęściej w takiej sytuacji należy zrobić o wiele głębszą wymianę gruntu (nawet do 1,5 – 2,0 m). Może się to także wiązać z koniecznością wykonania fundamentu w oparciu o studnie fundamentowe, bądź pale. Trudne warunki glebowe z pewnością będą wiązały się z większymi kosztami robót ziemnych, chociażby ze względu na konieczność nawożenia znacznej ilości pospółki w celu wymiany gruntu. Chcąc odpowiednio przygotować się do prac, oraz oszacować koszty inwestycji niezbędne są wcześniej wspomniane badania geotechniczne. Na podstawie takiej analizy jesteśmy w stanie właściwie zaplanować oraz wycenić prace, a jednocześnie ograniczyć ryzyko niespodzianek na placu budowy.

Zakładając, że pod warstwą humusu znajdziemy najbardziej dla nas korzystną opcję czyli piaski, możemy rozpocząć nawożenie pospółki. Pospółka piaskowa jest dobrze zagęszczalnym materiałem niewysadzinowym. Materiał należy zagęszczać równomiernie przy pomocy ubijarki/zagęszczarki mechanicznej. Jeśli nie zostało to wcześniej wyznaczone przez geodetę, to na tym etapie jest jeszcze możliwość określenia poziomu 0 fundamentu. Z zasady, im wyżej znajduje się poziom zero, tym bezpieczniej. Zaleca się, aby było to minimum 20-40 cm ponad poziom gruntu. Należy jednak wziąć pod uwagę kąt nachylenia  działki, poziom drogi dojazdowej, poziom tarasu, wysokość na której będzie znajdował się garaż, czy chociażby wykończenie ogrodu, które często wiąże się z nawożeniem ziemi i podwyższaniem terenu wokół domu. Odpowiednia wysokość cokołu pomoże także w utrzymaniu elewacji w czystości, ponieważ wszelkie zabrudzenia pojawiające się od gruntu będą osadzały się na cokole.

4. Izolacja od gruntu - jak poprawnie wyizolować płytę fundamentową?

Kolejnym etapem jest ułożenie elementów brzegowych na wcześniej przygotowanej podbudowie z zagęszczonej pospółki. Elementy brzegowe izolują termicznie brzegi płyty fundamentowej, chroniąc dom przed nadmierną ucieczką ciepła do gruntu. Elementy brzegowe spełniają także funkcję szalunku podczas betonowania płyty. Elementy brzegowe wykonujemy ze specjalnie przygotowanych wcześniej kształtek. Łączymy je ze sobą przy użyciu specjalistycznych płytek kolczastych i grzebieni, a w miejscu połączeń fragmentów brzegowych używamy klinów na pióro-wpust, oraz wypełniamy pianką montażową.

Na tym etapie należy także wykonać przepusty doprowadzające wodę, oraz prąd do budynku, jak również podziemną część kanalizacji (z ok. 1-metrowym wyprowadzeniem poza obrys budynku). Wszystke przepusty należy rozprowadzić zgodnie z projektem sanitarnym budynku.

Kolejno rozkładamy izolację poziomą przy użyciu styropianu ekstrudowanego XPS. Dobór styroduru zależy od obciążeń przyszłego budynku i kwestię tą warto skonsultować z konstruktorem. W naszym przypadku będzie to styrodur o odporności na ściskanie 300 kPa. Styrodur układamy w dwóch warstwach na tzw. mijankę, eliminując mostki termiczne. Dbałość o precyzyjne łączenie elementów izolacji zapewni nam uzyskanie jeszcze niższych parametrów przenikania ciepła “U” dla całego budynku.

5. Zbrojenie płyty fundamentowej - jak je poprawnie wykonać?

Na tym etapie z pomocą przychodzi projekt konstrukcyjny płyty fundamentowej, który wcześniej przygotował uprawniony konstruktor budowlany. W projekcie znajdują się wszystkie detale opisujące gęstość zbrojenia, przekrój prętów, oraz rysunki wskazujące gdzie należy wzmocnić konstrukcję strzemionami i dodatkowymi prętami. W naszym przypadku montujemy podwójną siatkę zbrojeniową, którą oddzielamy kobyłkami zbrojeniowymi. To właśnie siatki zbrojeniowe przyjmują na siebie największe naprężenia, skutecznie stabilizując konstrukcję budynku. Warto zatem zadbać o poprawne ich rozłożenie.

Po przygotowaniu zbrojenia, warto rozprowadzić instalację wodną. Jeśli nad płytą fundamentową nie jest przewidziana wylewka, można także pokusić się odrazu o rozprowdzenie instalacji grzewczej. Mogą być to rury z wodą (np. pod pompę ciepła), bądź np. kable grzejne zasilane prądem. W naszym przypadku jednak nie rozkładamy ogrzewania na tym etapie, ponieważ nasze projekty domów przewidują dodatkową warstwę wylewki grubości 20 cm nad płytą fundamentową, gdzie rozkładamy dodatkowe ocieplenie, oraz stosujemy wylewkę wyrównującą. Warstwa wylewki zapewnia nam dodatkową izolację, oraz zapewnia przestrzeń w której możemy dokonać ostatnich zmian instalacyjnych po posadowieniu budynku prefabrykowanego. Z tego też powodu montaż ogrzewania odbywa się w późniejszym stadium budowy – na etapie wykonywania wylewek. Tak przygotowaną instalację wodną, oraz grzewczą poddajemy testowi szczelności poprzez wtłoczenie powietrza i sprawdzenie czy ciśnienie w instalacji się utrzymuje.

6. Betonowanie płyty fundamentowej - O czym pamiętać wypełniając płytę betonem?

Grubość betonu została określona przez wysokość już wcześniej przygotowanych elementów brzegowych płyty. W naszym przypadku będzie to 20 cm betonu W8 (beton wodoszczelny), B25 (odporność betonu na ściskanie 25MPa). Mieszankę betonową należy zamówić w okolicznej wytwórni betonu, która dostarczy materiał na budowę gruszkami, a następnie przy użyciu pompy wleje beton do naszej płyty fundamentowej. Istotnym jest, aby równomiernie rozprowadzać beton po powierzchni płyty, oraz na bieżąco badać poziom przy użyciu niwelatora. Materiał należy wyrównać, oraz zagęścić używając buławy wibracyjnej, która usuwa pustki powietrzne w betonie. Kolejno należy odczekać na wstępne związanie betonu, oraz zatrzeć mechanicznie płytę fundamentową w celu jej wygładzenia, oraz zabezpieczenia przed oddziaływaniem czynników atmosferycznych.

7. Wylewka betonowa pod taras - jak i po co ją wykonywać?

Jeśli planowany budynek przewiduje także taras drewniany, warto podczas prac ziemnych pokusić się także o wykonanie wylewki betonowej, która będzie stanowić jego stabilne podłoże. Przebieg prac nad wylewką wygląda bardzo podobnie, tylko należy zastosować adekwatnie mniej materiałów. Poza tym prace wykonujemy w podobnej sekwencji – od wymiany gruntu, przez wykonanie szalunku, zbrojenie i betonowanie. W przypadku wylewki pod taras wystarczy oddzielić beton od gruntu folią budowlaną, oraz wykonać brzegowy szalunek z desek, zamiast styropianu. Pojedyncza siatka zbrojeniowa zalana wodoszczelnym betonem na grubość 10 cm będzie w zupełności wystarczająco stabilnym podłożem pod przyszły taras. Podczas prac należy pamiętać o zastosowaniu 1-2% spadku, aby nie dopuścić do gromadzenia się wody na wylewce. Tak przygotowana wylewka betonowa zapewni nam trwałość i stabilność tarasu, łatwość w jego późniejszym układaniu, oraz brak problemu z chwastami, które potrafią przysporzyć problemu jak ma to miejsce w przypadku tarasów budowanych na bloczkach.

Jaki jest koszt wykonania płyty fundamentowej?

Ostateczna cena płyty fundamentowej zależy przede wszystkim od poziomu skomplikowania terenu, docelowej powierzchni fundamentu, kształtu płyty, ilości betonu, oraz założeń materiałowych (w tym średnicy prętów zbrojeniowych, ilości stali zbrojeniowej, grubości izolacji itd).

W celu uzyskania szczegółowej wyceny płyty fundamentowej, zachęcamy do wypełnienia formularza poniżej, oraz przesłania projektu konstrukcyjnego docelowej płyty fundamentowej. Dzięki poznaniu dokładnych parametrów docelowego budynku, będziemy w stanie rzetelnie podejść do wyceny. 

Nasze płyty fundamentowe wykonywane są przez jedną, sprawdzoną ekipę budowlaną, dzięki czemu możemy dać pełną gwarancję na jakość wykonywanych przez nas prac. Oferujemy wykonanie płyt fundamentowych na terenie całej Polski. Zachęcamy do współpracy!

Wyceń swoją płytę fundamentową

Chcesz uzyskać bardziej szczegółową ofertę? Opisz co Cię interesuje, a my wrócimy z rozwiązaniem dostosowanym do Twoich potrzeb.

E-MAIL

info@modularen.com

TELEFON

+ 48 515 092 771
+ 48 883 657 131

Adres

Modularen Sp. z o.o. ul. Puławska 228/1 02-670 Warszawa

Załącz materiały projektowe niezbędne do wyceny. Materiały możesz także przesłać na nasz adres mailowy - info@modularen.com
- projekt konstrukcyjny płyty fundamentowej
- projekt instalacji sanitarnej
- projekt architektoniczny budynku
- badania geotechniczne gruntu
Prefabrykowane wiązary dachowe - realizacja mazowieckie 3

Wiązary dachowe – Czy warto je stosować? [2024]

Czym są wiązary dachowe?

Wiązary dachowe są głównym elementem nośnym konstrukcji dachu. Ich podstawową funkcją jest przeniesienie obciążenia pomiędzy dachem, a ścianami budynku.

Praktycznie każdy budynek z conajmniej dwuspadowym dachem wymaga zastosowania więźby, bądź wiązaru dachowego. Głównym elementem konstrukcyjnym wiązarów jest pas górny, dolny, oraz słupki i krzyżulce. Taka konstrukcja nie wymaga podpory pośredniej wewnątrz budynku, dzięki czemu możemy w domu uzyskać wolną przestrzeń (bez słupów podpierających dach), co umożliwia dowolną aranżację i układ pomieszczeń.

Wiązary dachowe są głównym elementem nośnym konstrukcji dachu. Ich podstawową funkcją jest przeniesienie obciążenia pomiędzy dachem, a ścianami budynku.

Praktycznie każdy budynek z conajmniej dwuspadowym dachem wymaga zastosowania więźby, bądź wiązaru dachowego. Głównym elementem konstrukcyjnym wiązarów jest pas górny, dolny, oraz słupki i krzyżulce. Taka konstrukcja nie wymaga podpory pośredniej wewnątrz budynku, dzięki czemu możemy w domu uzyskać wolną przestrzeń (bez słupów podpierających dach), co umożliwia dowolną aranżację i układ pomieszczeń.

Kiedy warto zastosować wiązary dachowe?

Zastosowanie wiązarów dachowych pozwala nam także na ograniczenie kosztów, oraz czasu budowy, ponieważ dolny pas wiązarów stanowi konstrukcje stropu parteru budynku. Takie rozwiązanie pozwala nam na stworzenie konstrukcji dachu, oraz stropu jednocześnie. W przypadku tradycyjnej więźby dachowej strop wykonuje się jako żelbetowy lub systemowy co wydłuża, oraz podraża koszty budowy.

Prefabrykowane wiązary dachowe są bardziej ekonomiczne, łatwiejsze i szybsze w montażu, oraz sprawdzają się w skomplikowanych układach dachowych. Wiązary to ok. 35% mniej materiału niż tradycyjna więźba, przy tej samej powierzchni. Montaż wiązarów dachowych zajmuje 1 dzień przy prostych dachach dwuspadowych, do max. 3 dni przy bardziej skomplikowanych konstrukcjach.

Przy jakich budynkach sprawdzą się wiązary dachowe?

Wiązary dachowe stosowane są najczęściej przy budowie domów jednorodzinnych – zarówno tych murowanych, jak i w technologii szkieletu drewnianego. Prefabrykowane wiązary wykorzystywane są także przy budynkach o dużej kubaturze, dzięki czemu ograniczamy niepotrzebne punkty podparcia przy dużych rozpiętościach. Wiązary sprawdzą się wszędzie tam, gdzie istotnym jest zredukowanie czasu budowy do absolutnego minimum.

Przykładowe realizacje prefabrykowanych wiązarów dachowych

Wyceń wiązary dachowe

Chcesz uzyskać szczegółową wycenę na wiązary dachowe dopasowane do Twojego budynku? Prześlij nam parametry docelowego budynku, a my wrócimy z ofertą.

Wyceń ogrzewanie dla swojego budynku

Chcesz uzyskać bardziej szczegółową ofertę? Opisz co Cię interesuje, a my wrócimy z rozwiązaniem dostosowanym do Twoich potrzeb.

E-MAIL

info@modularen.com

TELEFON

+ 48 515 092 771
+ 48 883 657 131

Adres

Modularen Sp. z o.o. ul. Puławska 228/1 02-670 Warszawa

Załącz materiały projektowe niezbędne do wyceny. Materiały możesz także przesłać na nasz adres mailowy - info@modularen.com
- rzut kondygnacji bezpośrednio pod dachem (przy budynkach parterowych jest to rzut parteru)
- rzut dachu budynku
- przekroje budynku
Wełna drzewna Steico Zell-

Wełna drzewna Steico – właściwości, wady i zalety [2024]

Czym jest wełna drzewna?

W najprostszym rozumieniu są to włókna drzewne o powtarzalnej długości i szerokości, które pochodzą ze świeżego drewna iglastego. W przedstawianym materiale skupiamy się przede wszystkim na wełnie drzewnej wytwarzanej przez producenta Steico, który dostarcza ten produkt pod nazwą Steico Flex, oraz Steico Zell. Z poniższego artykułu dowiesz się czym ten materiał się charakteryzuje, jakie posiada właściwości, oraz jak wygląda sposób jego aplikacji. Zachęcamy również do obejrzenia naszego filmu, który również poświęciliśmy tematyce wełny drzewnej.

Czym różni się wełna drzewna od wełny mineralnej?

Wełna mineralna posiada współczynnik przewodzenia cieplnego Lambda [λ] na poziomie ok. 0,036 W/(m*K), lub nawet mniejszy, zależnie od klasy materiału. Współczynnik pojemności cieplnej wełny mineralnej waha się na poziomie ok. 800 – 1000 [J/(kg*K)].

Dla porównania wełna drzewna posiada współczynnik przewodzenia cieplnego Lambda [λ] na poziomie ok. 0,036 – 0,038 W/(m*K), a współczynnik pojemności cieplnej na poziomie ok. 2100 [J/(kg*K)].

  • Cóż te parametry oznaczają? W skrócie im niższa Lambda [λ] tym dany materiał lepiej zatrzymuje ciepło. Porównując ten parametr, wełna mineralna posiada ten współczynnik na lepszym poziomie, jednak nie są to znaczne różnice. Materiały te więc można uznać za porównywalne pod względem współczynnika przewodzenia cieplnego Lambda [λ].
  • Porównując za to współczynnik pojemności cieplnej (inaczej nazywany ciepłem właściwym [Cw]), wełna drzewna deklasuje wełnę mineralną. Parametr ten mówi nam jaką ilość energii cieplnej jest w stanie przyjąć materiał izolacyjny, oraz jak długo zajmie mu oddanie tej energii do wnętrza budynku. W praktyce wysoki parametr pojemności cieplnej oznacza, że budynek dłużej jest w stanie akumulować ciepło zimą (ściany są lepiej chronione przed przenikaniem mrozu z zewnątrz), oraz lepiej chronić budynek przed nagrzewaniem się latem (ściany są lepiej chronione przed przenikaniem ciepła z zewnątrz). Podsumowując, dom zaizolowany wełną drzewną będzie będzie dłużej utrzymywał ciepło zimą, oraz będzie wolniej się nagrzewał latem.
  • Dzięki dużej gęstości wełna drzewna jest także materiałem odpornym na wilgoć, a tym samym zdecydowanie wolniej osiada w przegrodzie ściany w porównaniu do wełny mineralnej. Do 20% zawilgocenia wełny drzewnej nie zmienia wartości współczynnika przewodzenia ciepła. W praktyce nawet zawilgocona wełna drzewna jest w stanie odparować wodę latem i powrócić do naturalnej struktury – w przeciwieństwie do wełny mineralnej, która przez osiadanie tworzy mostki cieplne w przegrodzie ściany. Z perspektywy izolacji, która ma posłużyć w naszym domu przez kolejne dekady, warto zwrócić uwagę na ten parametr.
  • Wełna drzewna wbrew pozorom jest także izolatorem dobrze zabezpieczającym przed rozprzestrzenianiem się ognia. Materiał ten jest wzbogacany naturalnym dodatkiem antypalnym – siarczanem amonu. Dzięki temu wełna podczas kontaktu z ogniem wytwarza zwęgloną warstwę, która zapobiega rozprzestrzenianiu się płomieni i szybkiemu wypalaniu. Na stronie producenta wełny drzewnej Steico można znaleźć warty uwagi film z porównaniem jak w kontakcie z ogniem wypada wełna drzewna w stosunku do innych materiałów izolacyjnych.
  • Wełna drzewna w matach (np. Steico Flex) jest dużo gęstsza niż standardowa wełna mineralna, przez co jest też lepszym izolatorem akustycznym od wełny mineralnej. Stosując wdmuchiwaną wełną drzewną Steico Zell, jesteśmy w stanie zagęścić materiał do poziomu praktycznie niedostępnego na rynku porównując do innych materiałów izolujących przegrody ścian szkieletowych. Standardowa gęstość wełny drzewnej Steico Zell metodą wdmuchiwania to 45 kg/m³ dla ścian prefabrykowanych. Regulując gęstość materiału podczas wdmuchiwania, możemy stworzyć przegrodę ściany spełniającą nawet wymagania stawiane pomieszczeniom takim jak studia nagraniowe, sale kinowe, czy pokoje zabaw.
  • W ostatnim kryterium wartym porównania jest cena. Wełna drzewna w tym porównaniu wypada już niestety o wiele gorzej. Porównując wełnę drzewną w matach (np. Steico Flex) do wełny mineralnej z rolki innych producentów, wełna drzewna będzie zdecydowanie droższa.

Jakie są sposoby aplikacji wełny drzewnej?

Najpopularniejsze formy aplikacji wełny drzewnej do przegrody budynku to wkładanie mat (Steico Flex) lub wdmuchiwanie włókien drzewnych (Steico Zell). Maty to nic innego jak gotowe, sprasowane formatki włókien drzewnych. Wełnę drzewną w formie mat można wykorzystać tak samo jak wełnę mineralną, każdą więc powierzchnię przegrody można zamiennie wypełnić wełną drzewną lub mineralną, bez żadnych przeszkód. Rozdrobnione włókna drzewne (Steico Zell) są za to luźnym materiałem sprzedawanym w workach, którego zagęszczenie odbywa się przez wdmuchanie pod dużym ciśnieniem materiału do przegrody ścian, stropu czy dachu. Jakość tych dwóch produktów w ramach jednego dystrybutora powinna być jednakowa, jednak różny sposób aplikacji będzie miał znaczący wpływ na finalny efekt ocieplenia naszego domu.

Do wdmuchiwania wełny drzewnej Steico Zell potrzebujemy silnego agregatu do zasypywania, który pod dużym ciśnieniem zagęści nam odpowiednio materiał w przegrodzie. Dla budynków prefabrykowanych przyjmuje się średnią gęstość materiału na poziomie ok. 45 kg/m3. Tak zagęszczona wełna drzewna w przegrodzie będzie spełniała odpowiednie warunki cieplne. W związku z dużym ciśnieniem już wcześniej musimy dobrać odpowiednio twarde i grube płyty uszczelniające przegrodę, aby wytrzymały duże ciśnienie podczas zadmuchu i nie popękały.

Co więc wybrać - wełnę wdmuchiwaną czy wkładaną?

Wełna wdmuchiwana staję się coraz bardziej popularnym sposobem wypełniania przegrody na rynku. A wszystko to za sprawą precyzji. Dokładność, dokładność i jeszcze raz dokładność. W dobie coraz bardziej restrykcyjnych warunków technicznych, wymaganych przy budowie nowych domów, rozwiązania precyzyjnie stają się kwestią kluczową w termoizolacji przegród ścian, stropów czy dachu. 

Wdmuchiwanie wełny drzewnej daje nam możliwość równomiernego wypełnienia przegrody ściany, dachu, czy stropu dopasowując się do wszystkich nierówności w przegrodzie. Dzięki temu przestrzeń wokół złącz ciesielskich, peszli czy innych trudno dostępnych elementów konstrukcyjnych w przegrodzie, jesteśmy w stanie bardzo szczelnie zapełnić włóknem drzewnym uzyskując niemalże 100% wypełnienia przegrody.

Podsumowując, jakość maty z wełny drzewnej (Steico Flex), oraz rozdrobnionego włókna drzewnego (Steico Zell) jest praktycznie jednakowa. Wdmuchiwanie wełny pozwoli nam za to zdecydowanie szczelniej wypełnić przegrodę. Minusem wdmuchiwania wełny jest za to konieczność posiadania drogiej aparatury do wtłoczenia materiału, posiadanie umiejętności w aplikacji materiału, oraz wiedzy z zakresu poprawnego konstruowania budynku pod ten rodzaj izolacji. Jeśli jednak jesteśmy w stanie sprostać tym wymaganiom, to wdmuchiwana wełna drzewna jest obecnie praktycznie najlepszym rodzajem izolacji budynków szkieletowych.

Zalety stosowania wełny drzewnej

  • Współczynnik Lambda [λ] = 0,038 W/ (m*K) – niskie koszty ogrzewania zimą
  • Pojemność cieplna C = 2100 J/(kg*K) – przyjemny chłód latem, stałe ciepło zimą
  • Równomierne, szczelne wypełnienie przegrody – przy zadmuchu wełną Steico Zell
  • Materiał otwarty dyfuzyjnie – trwała ochrona konstrukcji przed wilgocią
  • Odporność na osiadanie materiału w ścianach
  • Klasyfikacja w zakresie reakcji na ogień – trudno zapalne B-s2,d0
  • Długotrwała jakość dzięki specjalnej strukturze włókien drzewnych
  • Ekologiczny produkt z sortowanych włókien sosny
  • Pozytywny wpływ na mikroklimat w pomieszczeniach
  • Bardzo dobra izolacja akustyczna

Wady stosowania wełny drzewnej

  • Wyższy koszt w porównaniu do wełny mineralnej
  • Ograniczona dostępność materiału na rynku
  • Przy wdmuchiwaniu – konieczność posiadania drogiej aparatury do wtłoczenia materiału, umiejętności w aplikacji włókna drzewnego, oraz wiedzy z zakresu poprawnego konstruowania budynku pod ten rodzaj izolacji
  •  

Zastosowanie wełny drzewnej w Modularen

  • Podczas produkcji naszych domów, dajemy inwestorom możliwość wyboru izolacji budynku – wełną mineralną lub za dopłatą zadmuchiwaną wełną drzewną Steico Zell. Pełną ofertę budowanych przez nas domów, wraz z wykazem wykorzystywanych materiałów można znaleźć na stronie w zakładce z projektami prefabrykowanych domów szkieletowych.

Skontaktuj się z nami

Chcesz uzyskać bardziej szczegółową ofertę? Opisz co Cię interesuje, a my wrócimy z rozwiązaniem dostosowanym do Twoich potrzeb.

E-MAIL

info@modularen.com

TELEFON

+ 48 515 092 771
+ 48 883 657 131

Adres

Modularen Sp. z o.o. ul. Puławska 228/1 02-670 Warszawa

Montaż domu prefabrykowanego

Domy prefabrykowane i modułowe – czym są i jak powstają [2024]

Czym są domy prefabrykowane i modułowe?

Zarówno domy prefabrykowane jak i modułowe to konstrukcje, które są produkowane w warunkach zamkniętych – na hali produkcyjnejW przypadku domów prefabrykowanych elementy budynku, takie jak ściany, dach, a czasem nawet i podłoga powstają w zakładzie produkcyjnym. Pełny prefabrykat może mieć nawet już zamontowaną stolarkę okienną, instalację elektryczną i wykończone ściany wewnętrzne jeszcze na etapie produkcji, w fabryce. Gotowe elementy w postaci paneli przewożone są później na docelową działkę, gdzie następuję łączenie gotowych części domu. Posadowienie budynku najczęściej nie trwa dłużej niż 1-2 dni robocze. Przykładem konstrukcji prefabrykowanych są budynki, które można znaleźć w naszej ofercie domów.

Domy modułowe, identycznie tak jak prefabrykowane powstają na hali produkcyjnej. Budynki te jednak opuszczają fabrykę w postaci gotowych „pudełek” – modułów, przy czym jeden taki element to już trwale połączone ściany, dach oraz podłoga. Moduł sam w sobie może być gotowym budynkiem, lub może to być kilka modułów składających się na budynek. 

Dom prefabrykowany

Jak powstają domy prefabrykowane i modułowe?

Domy prefabrykowane najczęściej powstają w konstrukcji szkieletowej drewnianej lub z keramzytu. Domy modułowe są za to bardzo często budowane w oparciu o ramę stalową, lub z drewna tak jak domy prefabrykowane. Załadunek i rozładunek całych modułów wymaga jednolitej, sztywnej konstrukcji. Dom zbudowany w oparciu o szkielet drewniany jest wypełniany wełną mineralną, skalną lub drzewną. 

Niezależnie na jaką konstrukcję się zdecydujemy, dom musi najpierw zostać zaprojektowany od A do Z. Prefabrykacja nie wybacza błędów i jeśli proces produkcji już się rozpocznie, to najczęściej już niewiele możemy zmienić. Wszystkie elementy domu muszą podczas montażu idealnie pasować do wcześniej zaprojektowanego fundamentu, dlatego wymiary, instalacje i wszystkie składowe konstrukcji domu nie mogą ulegać zmianie podczas produkcji. Po przygotowaniu podłoża oraz wyprodukowaniu domu zostaje nam już tylko montaż wszystkich składowych domu na działce.

Montaż domu modułowego zajmuje podobny czas jak w przypadku konstrukcji prefabrykowanych, jednak budynki modułowe mogą być w większym stopniu zaawansowane pod względem wykończenia. Moduły można też łączyć i budować bardziej zaawansowane konstrukcje, wielkopowierzchniowe domy czy budynki biurowe. Konstrukcje modułowe mają jednak bardzo ograniczone kształty i bryły, co wynika z ograniczeń transportowych. Z tego też powodu budynki modułowe są najczęściej sześcianami z płaskimi dachami, lub jednospadowymi.

Szukasz gotowego projektu domu prefabrykowanego? 

Pobierz nasz darmowy katalog

Pobierz pełną ofertę

Pozostań z nami w kontakcie i pobierz katalog zawierający wszystkie nasze projekty ze szczegółowymi cennikami.
Dom prefabrykowany - Rest House 87:12

Czy cena domu prefabrykowanego jest wyższa niż przy budowie systemem tradycyjnym?

Katalogowo, najprawdopodobniej tak. W rzeczywistości, wcale nie. Podczas tradycyjnej, „mokrej” budowy domu spada na nas planowanie, nadzór oraz niemalże codzienne uczestnictwo w budowie domu, która często trwa nawet rok. Posiłkując się różnymi firmami wykonawczymi, niemalże zawsze dochodzą niezaplanowane zmiany projektowe, trudności w nadzorze wielu podmiotów i utrudnienia wynikające ze zmiennych warunków pogodowych. Przekłada się to później na cenę ostatecznej inwestycji, wydłużenie terminu realizacji, nie wspominając o ilości zmarnowanego czasu, nerwów i potencjalnych błędów wykonawczych.

Przy domie prefabrykowanym ostateczna cena znana jest z góry. Podczas budowy odchodzą nam też wszystkie te bolączki operacyjne. Jeśli dom ma trafić na produkcję, to musi być wcześniej kompletnie zaprojektowany. Później nie ma już możliwości zmian. Z tego też powodu większość firm budujących w tej technologii posiada już gotowe projekty, które zostały przetestowane w boju, a wykonawca ma pełną świadomość jak będzie przebiegała budowa. Inwestor dzięki temu nie musi na bieżąco nadzorować swojej działki, sprawdzać czy ekipa budowlana pojawiła się danego dnia w pracy, oraz dopłacać za rozwiązania które z różnych powodów jednak nie znalazły się w pierwotnej wycenie.

W ostatecznym rozrachunku, cena domu prefabrykowanego najczęściej nie różni się aż tak drastycznie od ceny domów stawianych systemem gospodarczym.

Dom prefabrykowany - Rest House 87:13

Kiedy skorzystać z gotowego projektu, a kiedy stworzyć własny?

Korzystając z gotowego projektu wykonawcy mamy gwarancję, że budynek został wcześniej już kilkukrotnie zbudowany, a projekt został dopracowany na bazie wcześniej wyciągniętych lekcji z budów. Najczęściej można już zobaczyć jak taki dom prezentuje się w rzeczywistości i czy jest to rozwiązanie dla nas. Jest to ogromne ułatwienie przy podjęciu decyzji jak powinien nasz dom wyglądać, oraz zapewnia spokój ducha gdyż dokładnie wiemy jakiego efektu finalnego możemy oczekiwać.

Mając własną koncepcję na dom, z pewnością znajdziemy również wykonawcę specjalizującego się technologii prefabrykowanej, który podejmie się wyzwania. Przygotowanie produkcji pod jednorazowy projekt z pewnością jednak zajmie nieco więcej czasu i będzie odpowiednio droższe.

Zalety domów prefabrykowanych

Przez prowadzenie produkcji w kontrolowanych, zamkniętych warunkach oraz wcześniejsze realizacje tego samego projektu, jakość domów prefabrykowanych jest zdecydowanie wyższa w porównaniu z domami budowanymi tradycyjnie,

  1. Bardzo krótki termin realizacji – nawet 3 miesiące od podpisania umowy,
  2. Możliwość wykończenia wielu elementów wnętrza domu jeszcze na etapie produkcji,
  3. Brak potrzeby znajomości branży budowlanej – wykonawca zapewnia wszystkich specjalistów, a dom i tak buduje zgodnie ze swoją technologią produkcji,
  4. Niezależność od warunków atmosferycznych,
  5. Każdy etap produkcji poddawany jest surowej kontroli jakości,
  6. Brak potrzeby zatrudniania inspektora nadzoru,
  7. Brak ryzyka kradzieży materiałów z placu budowy,

Biorąc pod uwagę wszystko powyższe – oszczędność czasu i nerwów.

Wady domów prefabrykowanych

Zapewnienie odpowiednio dojazdu na działkę dla ciężkiej sprzętu (samochód ciężarowy z dźwigiem HDS),

Brak możliwości zmian projektowych po rozpoczęciu produkcji,

Większość finansowania musi zostać pokryte przed montażem domu na działce.

Poznaj ofertę naszych prefabrykowanych domów szkieletowych.

Chcesz uzyskać bardziej szczegółową ofertę? Opisz co Cię interesuje, a my wrócimy z rozwiązaniem dostosowanym do Twoich potrzeb.

Skontaktuj się z nami

Chcesz uzyskać bardziej szczegółową ofertę? Opisz co Cię interesuje, a my wrócimy z rozwiązaniem dostosowanym do Twoich potrzeb.

E-MAIL

info@modularen.com

TELEFON

+ 48 515 092 771
+ 48 883 657 131

Adres

Modularen Sp. z o.o. ul. Puławska 228/1 02-670 Warszawa